henüz 18-19'lu yaşlarımda üniversitedeyken bende aynı karamsarlık içindeydim. Mesela arabası olan bir arkadaşımı gördüğümde, acaba benim arabam olacak mı diye düşünürdüm. Acaba bir işim olacak mı, acaba ne iş yapacam? gibi bir çok soru vardı kafamda.
Başka bir konudan dolayı kişisel gelişim kitapları okur, kişisel gelişim videoları izlerdim. Bir profesörden öğrendiğim bir taktik oldu.
1- Ne yapmak istiyorsun, hayallerin neler bunları listele. 20 maddelik bir liste olsun.
2- Bu maddeler arasından senin için şuan önemsiz olanların üstünü çiz
3- Geri kalan maddeler arasından yine senin için en önemsiz olanları düşün ve üstünü çiz.
4- Geriye kalanlar arasından en öncelikli olarak hangilerini yapmak istiyorsun bunları belirle (5 madde)
Ve bu 5 madde için çabala, çalış ve pes etme. Hayatta bir işe başladıysan devamını getir ve o işi bitir. Memnun değilsende o işi tamamla. Çünkü bunlar sana hep tecrübe olacak. Tecrübelerin ile neyin doğru veya yanlış olduğunu göreceksin.
Çevrendekilerin tavsiyelerini dinle. O tavsiyeleri yap demiyorum, ama farklı görüşler, farklı bakış açıları senin bakış açını değiştirebilir.
Bazen acele etmen ve acele etmemen gereken durumlar olur. Önceden kendini bunlara hazırla ki, böyle bir durumda ne yapacağın konusunda tecrüben olsun.
HANGİ UZMANLIĞI SEÇECEKSİN?
Önce aklına en yatan uzmanlık alanlarını yaz bir kağıda
Sonra hangilerini daha az yapmak istiyorsun bunları sil
Sonra en çok yapmak istediklerini belirle ve işaretle.
Geriye kalanları değerlendir.
Değerlendirme yaparken severek çalışabileceğin bir mesleğe odaklan. Para/maaş 2. planda kalsın. Severek yapmadığın yüksek maaşlı iş seni 5 yıl sonra üzecektir. Artık o işe giderken mutlu olmazsın, işyerine giderken ayakların geriye gider.
Hayatını yoluna koyan kararlı insanları şaşırarak izliyorum
Buradaki önemli nokta: KARARLILIK.
Ne istediğini biliyorsan, kararlılıkla onun için çalış. Aklına takılanı sormaktan çekinme.
Başarılar dilerim.